Утренний и вечерний азкар №05
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ {285} لاَ يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنْتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ {286}
[سورة البقرة ]
من قرأ آيتين من آخر سورة البقرة في ليلة كفتاه.
АIýз̱у биллáхIи минаш-шайтIóнир-роджи́м.
Áманаррасýлу бимá унзила илайхIи мирроббихIи́ валь-муъминýн, куллун áмана биллáхIи ва малáикатихIи ва кутубихIи ва русулихI, лá нуфаррикъу байна ахьадим-миррусулихI, ва къóлý самиIнá ва атIоIнá, гIуфрóнака Роббанá ва илайкаль-мас̣ы́р. Лá йукаллифуллóхIу нафсан иллá вусIахIá, лахIá мá касабат ва IалайхIá мактасабат, Роббанá лá туáхиз̱нá ин наси́нá ав ахтIоънá, Роббанá валá тахьмиль Iалайнá ис̣рон камá хьамальтахIу Iалаллаз̱и́на мин къоблинá, Роббанá валá тухьаммильнá мá лá тIóкъата ланá бихI, ваIфу Iаннá вагIфир ланá, вархьамнá, Анта мавлáнá, фанс̣урнá Iалаль-къовмиль-кáфири́н.
( Вечером 1 раз )
Перевод: Элча тийшира шен Кхиош-Кхобучуьнгара шега доссийнчух‚ муъманах а тийшира. Массо а тийшира Делах а‚ Цуьнан маликех а‚ Цуьнан жайнех а‚ Цуьнан элчанех а. /Олу муъманаха/: “Цуьнан элчаний юккъера цхьа а къаста ца во оха”. ТIаккха цара элира: "ЛадоьгIна оха‚ муьтIахь хилла тхо. Ахь гечделахь тхуна‚ тхан Кхиош-Кхобург‚ Хьоьга ду-кх дIадерзар". Сина тIе ца дуьллу Дала цунна ницкъ кхочург бен. Цунна – ша карадийнарг ду[1]‚ цунна дуьхал а – ша карадийнарг ду[2]. "Тхан Кхиош-Кхобург‚ Ахь тхо бехке ма лацалахь тхо дицделча а‚ я гIалатдаьлча а. Тхан Кхиош-Кхобург‚ Ахь тхуна тIе ма йиллалахь хало‚ Ахь тхол хьалхабаханчарна тIе йилларх терра. Тхан Кхиош-Кхобург‚ Ахь тхуна тIе ма диллалахь тхуна шена тIехь ницкъ цакхочург‚ хьалхадахалахь тхо‚ гечделахь тхуна‚ къинхетам а белахь тхох‚ Хьо ву тхан верас[3]‚ гIо делахь тхуна ца тешачу къомана тIехь". (Иштта деха боху Дала муъманахе).
Тому, кто читает это ночью, этого будет достаточно.
("Корова", 285 - 286.) см. Аль-Бухари 4008.
[1] Цо йина дика Iамалш ю цунна.
[2] Цо ца йина дика Iамалш ю цунна дуьхьал.
[3] Верас – нохчийн литературни маттахь и дош лелаш ду «доладийриг», «гIуллакхе хьожуш верг» бохучун маьIнехь, аьлча а, орсийн «опекун» маьIнехь, ша схьадаьлла Iаьрбийн وارث «варис»- ирс оьцург бохучух делахь а. Вай гочдинчу аяташкахь оцу литературни маьIнехь лелаш ду, цул совнаха, Къуръанан дешнаш: ولي، مولى